Astarte keek rond, terwijl ze bibberde. Het was koud en het regende. De kleine welp was alleen, ze was haar ouders kwwijt. "Mama?" Vroeg ze zacht. Ze liep tussen de kliffen, angstig omdat het donker was. HEt begon te waaien. Astarte viel om, bijna een klif in. Ze voelde hoe ze aan haar nekvel werd vast gepakt en werd opgehoffen. "Mama?" Vroeg ze toen ze werd neergezet.

Scythe grinnikte. 'Nee, je mama is hier niet. Er is niemand hier...' voegde ze er grijnsend aan toe, toen ze om zich heen keek. 'Waar is je mama?' vroeg ze kil. Ze liep naar een klif toe, en ging op haar achterpoten staan, met haar voorpoten schraapte ze over de klif.

"Weet niet." Zei ze en keek naar de grote lynx. "Ik ben Astarte!" Riep ze uit en keek naar de lynx. Ze brulde zachtjes en deed een sprong naar voren, maar schoof weg en viel opd e grond. Ze lachtte een beetje sullig en grijnsde naar Scythe.

Scythe lachte ook, maar dan kil. Ze brulde ook, het klonk heel anders. 'Ben je hier door je ouders achtergelaten?' vroeg ze, met een lichte ondertoon. Even, heel even maar, schitterde er een soort.. leedvermaak in haar ogen. 'Of zijn je ouders nog hier?' vervolgde ze, maar nu klnok er geen ondertoon in haar stem. Onderzoekend bekeek ze Astarte.

Astarte brulde nog eens, maar harder nu. Ze had een luide stem, het klonk bijna zoals die van Scythe. "Ik weet het niet, ik ben ze kwijt." Gromde ze en stond op. Er hing een blaadje aan haar kont. Astarte ging naasst Scythe staan en brulde weer zachtjes.

Scythe brulde, op haar hardst. Het viel haar op, dat astarte bijna even hard klonk als haar. En ze was niet zo klein voor haar leeftijd, ze schatte haar ongeveer 3 maanden.
Zou ze goed zijn, of slecht? Of neutraal? 'hoe oud ben je eigenlijk' vroeg ze nieuwschierig. Ze mocht haar wel.

"12 Weekjes." Zei ze en brulde ook nog eens. Ze kuchtte daarna. "Keelpijn." Fluisterde ze en ging op haar rugje liggen. Ze was druk. Astarte snoof, ze had een muisje geroken. Astarte stond op en snuffelde. Ze sprong in de bosjes en bracht itsjeslater een dooie muisterug.

Ze lachte, gemeend nu. Goed idee, dacht ze toen ze de kitten zag terugkomen met een musi. 'zo terug' mompelde ze. Even later kwam ze weer terug, met een dooie vogel in haar bek. Het warme bloed was heerlijk, en ze spinde genietend. Weer liet ze een brul horen, echt hard nu, en ietsje verderop zag ze een vogel verschrikt opvliegen. Achja, die kon tenminste nog vliegen...

Astarte brulde ook. Een kakerlak rende weg. Astarte sprong en verpletterde de kakkerlak xD. Astarte keek naar Scythe. "Wil jij me grroot en slecht makenh?" Vroeg ze. Ze bedoelde eigenlijk om haar nieuwe mama te worden.

Ze was even verrasd om de vreemde vraag (x'D) maar knikte. 'weet je wat, als je bij mij in de roedel komt, leer ik je alles, en let ik ook op je.' zei ze vriendelijk, tegen de kitten die ze steds meer begion te waarderemn.

(sorry voor late reacties steeds )

Astarte glimlachtte "Jee!" Riep ze uit en sprong op. Ze gaf een blije brul, op haar luidste. Ze liet zich vallen op haar achterste en keek Scythe met een schuin koppie aan. "Mag ik dan ook Jagen?" Vroeg ze lief en trok een pruillipje.

'tuurlijk, maar je gaat wel met mij mee. Wil niet dat je iets overkomt. En ik zal je ook kittentrainingen geven, samen met een andere kitten uit de roedel.' zei ze, en gaf haar een lik.

Astarte gaf Scythe ook een likje. "Ik wil ook niet dat jij iets overkomt." Zei ze zacht en brulde zachtjes. Astarte gaapte, ze had ver gewandeld en was moe. Het was een lange dag geweest.

Scythe grinnikte, maar wist niks te zeggen. In plaats daarvan duwde ze 'haar' kitten om, en ging zachtjes boven op haar zitten. 'en, kun je al een beetje vechten?' gromde ze zogenaamd gemeen, en beet haar zachtjes in haar oor. 'Bah, dat smaakt vies!'

Astarte kroop onder Scythe vandaan en klauwde naar haar. Echt vechten kon ze niet, maar jagen op konijntjes al wel. "Rauwr." Gromde ze en deed haar mond wagenwijd open, haar tandjes waren al zichtbaar.