Astarte keek van achter de steen naar Scythe. Ze was een beetje bang geworden. Ze voelde iets in haar poot bijten en keek om, daar zat een spin in haar poot te bijten. Ze gilde luidkeels en vertrappelde de spin. "Spin!" Riep ze luid, en ttrapte keer op keer op de spin, tot ze helemaal kapot was.

Scythe keek om zich heen, ergens had ze het gevoel, dat ze naast de vertrapte spin, niet alleen waren. Maar ze wou de welp niet onnodig bang maken, dus zei ze niks.