Daar liep de kleine Secret, alleen en hulpeloos. Haar ouders waren dood, door die vervelende mensen. Haar broertje was verdwenen, wat moest ze nu? Ze zuchten, ze was bang en had het koud. Ze miste haar moeder en haar warme melk. Opeens liet een vreemd geluid de welp schrikken, ze sprong op en klom snel een eenzame boom in. Niet veel later zag ze een auto met een paar mensen voorbij rijden, gelukkig zagen ze Secret niet. Toch bleef ze er voor de zekerheid nog even zitten, terwijl ze begon te miauwen, misschien hoorde iemand haar.

Met rustige passen liep een lynx rond. Ze was best groot voor haar leeftijd. In de verte was het geronk van iets wat ze kende als een auto te horen. Raar dacht ze, hier zijn al 3 jaar geen mensen meer geweest. Ze versnelde haar pas maar besefte dat de auto op haar af kwam. In de auto zaten dronken mensen. Zachtjes blaasde ze toen de bestuurde opeens uitweek naar haar en ze snel weg moest springen. Met haar oren plat tegen haar schedel en haar staart kwaad zwiepend vervolgde ze haar reis. Na een tijdje hoorde ze iets en keek op naar de bomen. "Wie is daar?" vroeg ze en haar houding werd defensief. Snel klom ze in een boom die dichtbij stond en besefte toen pas dat ze samen met een kitten in de boom zat. "Wat doe je hier?" vroeg ze met een toon ie liet merken dat ze eigenlijk niet erg geïntresseerd was.

Secret keek de auto na, gelukkig waren die weg. Ze klom voorzichtig uit de boom en keek om zich heen, zouden er nog meer komen? Ze hoopte van niet. Snel begon ze te rennen, ze wilde weg van deze plek, opeens rende ze tegen iemand op. Het was een andere Lynx. versuft schudde Secret haar kopje en keek omhoog naar de grote Lynx. Ze schrok en kroop achterover, 'Doe..Doe me niets, Alsjeblieft, doe me niets,' zei ze met een bang stemmetje.

Cyella gromde kort maar besloot om wat humaner te zijn, het was tenslotte nog maar een kitten. "Goed" zei ze toen en vervolgde "Vertel me dan eerst wat je hier doet". Cyella was eigenlijk niet slecht, of goed. Ze deed wat ze moest doen, en dat was op dit moment overleven en deze kitten helpen.

Secret dook nog verder in elkaar toen ze merkte dat de Lynx begon te grommen, ze werd nu echt bang. Ze piepte en zei, 'Ik..ik ben Secret, mijn ouders zijn geschoten door jagers en ik ben op de vlucht,' en dat alles in een adem. Ze haalde even diep adem en keek naar de lynx, wat zou die met haar gaan doen? Hopelijk werd ze niet meteen vermoord.

Cyella knikte en sprong van de boom af "Verder nog een prettig leven" zei ze droog en begon weg te lopen. Deze kitten had haar niets te bieden, daarom was ze in haar ogen waardeloos. Terwijl ze dat dacht bedacht ze ook dat ze deze kitten slecht kon opvoeden. Precies zoals ze zelf had willen zijn. Cyella keek achterom en hield in. Ze zette een sprint in naar de kitten en klom behendig in de boom. Snel pakte ze het nekvel van de kitten vast en sprong uit de boom, daar zette ze haar neer. "Eet je al vlees?" vroeg ze toen strikt.

{Ik ben al uit de boom hoor xD}

Secret keek even naar de lynx, ze liet haar gewoon aan haar lot over. Haar oortjes gingen omlaag, ze zuchten en liep weg. Maar net toen ze over een beekje wilde springen kwam de lynx terug, met de vraag of ze al vlees at, Ze dacht even na en zei, 'uh ja, hoezo?' en keek vragend naar de lynx.

Zonder op haar vraag te antwoorden zei ze direct "Kom mee". Zonder te kijken of de lynx überhaupt meeging liep ze door, door naar de bossen waar veel reeën te vinden waren.

(Bossen)

Secret vroeg zich af wat er ging gebeuren. Ze had de kille uitstraling van de lynx interessant gevonden en liep daarom achter haar aan. Wat zou er gaan gebeuren? ze wist het niet, maar ze wist wel dat ze honger had.