Een valk vloog cirkelend door de lucht, hij of zij was op zoek naar hetzelfde als haar: avondeten. Het begon al te schemeren en de zoogdieren zouden nu een slaapplek gaan zoeken. Een moeilijke tijd van de dag om te jagen, maar het zou het waard zijn. "Blijf hier" zei Cyella zonder de kitten aan te kijken en bleef gefixeerd kijken naar de ree voor haar. Laag bij de grond sloop ze ernaartoe en nam een flinke aanloop. Geruisloos sprong ze op de rug van de ree en haakte haar nagels in in het vel. Nu begon het gevecht. Cyella haakte haar kaken vast in de nek van de ree zodat er veel bloed langs het lichaam zou stromen. Alle reeën waren intussen weggevlugt, maar opeens stond er een grote reebok voor haar die met zijn gewei haar van zijn vrouwtje afwierp. Met veel schaafwonden en andere kleine wondjes landde ze ongelukkig op de grond. Ze zag hoe de reebok wegliep, maar de ree had het er moeilijk mee. Dit was haar kans! Ze nam nog een aanloop en beet in de achterpoot van de ree, trok eraan en haalde hara zo onderuit. Toen beet ze nogeens in de nek en voelde hoe het leven uit het dier werd gezogen. De reebok keek even om, twijfelde om aan te vallen, maar liep weer door. Toen was de roep van een rouwende kudde reeën te horen die weggallopeerde. Cyella keek om naar de kitten en zei toen "Avondeten".